0 LIVE

Γράμμα προν τον κ. Τζόβολο: «Μήπως θα έπρεπε να αγαπήσετε λίγο τα παιδιά;»

πινγκ πονγκ σεφ

Το απάνθρωπο ωράριο και ο μαραθώνιος που πέρασαν τα αδέρφια Αδριανοί κι εν συνεχεία σε μικρότερο βαθμό οι Γιαννούτσος, Αναγνώστου, όπως είναι φυσικό μας έβαλαν σε σκέψεις… Στο δικό μας μυαλό, όπως γράψαμε και χθες ήταν ανήκουστο. Εκτός κάθε λογικής και πραγματικότητας να αναγκάζονται παιδιά να αγωνιστούν από το πρωί έως το βράδυ!

Τα όσα… καλά έχει κάνει η τεχνική επιτροπή τα έχουμε γράψει πολλές φορές και έχουν γίνει μάρτυρες οι περισσότεροι φίλοι του πινγκ πονγκ. Το ζητούμενο είναι ότι χάνεται η ουσία. Η ουσία που είναι μια: οι ομοσπονδίες κι εν συνεχεία οι σύλλογοι να δουλεύουν για τους αθλητές.

Παιδάκια δημοτικού, γυμνασίου ή λυκείου που αγωνίζονται έχουν όνειρα και φιλοδοξίες, αλλά πάνω από όλα είναι αθλητές και εν συνεχεία πρωταθλητές.

Με αφορμή τα όσα έγιναν χθες, γράψαμε ένα γράμμα για τον πρόεδρο της τεχνικής επιτροπής της ΕΦΟΕπΑ κ. Τζόβολο. Σαν γονιός (σ.σ. άσχετο αν τα παιδιά μου είναι πολύ μικρά) προς τον άνθρωπο που «τρέχει» και είναι υπεύθυνος για το αγωνιστικό πρόγραμμα. Μια απορία, δηλαδή που αν ήμουν ο πατέρας των παιδιών θα μου ερχόταν στο μυαλό, όταν μάθαινα ότι έπαιζαν από τις 9 το πρωί έως το βράδυ πινγκ πονγκ και είχαν γυρίσει όλη την Αθήνα!

 

Προς:

κ. Τζόβολο

(πρόεδρος τεχνικής επιτροπής)

 

 

Αξιότιμε κ. Τζόβολε:

 

Ποιοι είναι οι λόγοι που στρέφεις το παιδί σου στον αθλητισμό; Γιατί ένα παιδάκι 5-7 χρονών να ασχοληθεί με ένα άθλημα; Στη συνέχεια γιατί να αφήσει τα διαβάσματά του; Για να τον κάνεις νέο Μα Λονγκ, Μέσι, Αντετοκούνμπο; Γιατί ένας γονιός γράφει το παιδί του σε ένα σπορ και πληρώνει μάλιστα κι ένα σεβαστό ποσό;

 

Ο βασικότερος λόγος είναι για να αποφύγει το παιδί τις κακές παρέες και τα ναρκωτικά. Είναι αποδεδειγμένο ότι το ποσοστό των παιδιών που ασχολούνται πολλά χρόνια με τον αθλητισμό δεν μπλέκουν με τα ναρκωτικά…

Ο δεύτερος σημαντικότερος λόγος είναι για να κοινωνικοποιούν. Μέσα από τον αθλητισμό τα παιδιά έχουν μάθει να συνεργάζονται, να μοιράζονται, να κερδίζουν και να χάνουν

Ο τρίτος λόγος είναι για να διασκεδάσει το παιδί. Να παίξει να αγωνιστεί, να ευχαριστηθεί το άθλημα που κάνει. Να περάσει δημιουργικά τις ώρες του και φυσικά να διώξει την πίεση και το άγχος.

Ενας ακόμη σημαντικός λόγος είναι το παιδί να αποκτήσει πειθαρχία. Οι αξίες του αθλητισμού είναι μοναδικές και η Ελλάδα καμαρώνει γι αυτές πολλά χρόνια…

Μόλις περάσουν όλα αυτά έρχεται στη συνέχεια η λέξη πρωταθλητισμός. Εως τότε τα παιδιά δουλεύουν, προπονούνται, χάνουν ώρες γι αυτό που αγαπούν γιατί τους ευχαριστεί.

Με όλο τον σεβασμό θα ήθελα να σας ρωτήσω αν θεωρείται ότι ο Θέμης, ο Παναγιώτης, ο Σωκράτης χθες απόλαυσαν την ημέρα τους στον αθλητισμό; Αν εσείς που ορίσατε ή εγκρίνατε να γίνουν οι αγώνες σκεφτήκατε αυτά τα παιδιά; Την κούρασή τους, την ταλαιπωρία τους. Σκεφτήκατε τι πρεσβεύει η επιτραπέζια αντισφαίριση;

Γνωρίζω ότι το κάνατε για λόγους διαφάνειας και αξιοκρατίας του πρωταθλήματος, αλλά με το συμπάθιο, τέτοια αξιοκρατία σε ένα πρωτάθλημα Β Εθνικής Αττικής το έχω γραμμένο στα παλαιότερο των υποδημάτων μου. Αν τα παιδιά έπαιζαν χθες το ένα παιχνίδι και το άλλο ένα διαφορετικό Σαββατοκύριακο θα άλλαζε κάτι;

Σας προανέφερα τους λόγους που θα έγραφα το παιδί μου στον αθλητισμό. Για όλες τις αξίες και τις αρχές που πρεσβεύει ο αθλητισμός.

Συγγνώμη κ. Τζόβολε, αλλά με όσα έχετε κάνει σαν πρόεδρος της τεχνικής επιτροπής (σ.σ. περιστατικό με την Ντανιέλα, τα παιδιά να φοράνε την ίδια μπλούζα, το πολύωρο πρόγραμμα των μικρών), δεν αποδεικνύεται ότι κοιτάτε τους αθλητές.

Γνωρίζω ότι είστε τυπολάτρης και είναι σεβαστό. Αλλά οι τύποι, οι κανονισμοί θα πρέπει να είναι για το καλό των παιδιών, ειδάλλως να τους… βράσω. Προτιμώ έναν άνθρωπο που θα έκλεινε τα μάτια για να αγωνιστούν τα παιδιά με διαφορετικές φανέλες, παρά αυτό που έγινε. Θα προτιμούσα να σταματούσε ο αγώνας και να κοίταζα το καλό της Ντανιέλας. Θα προτιμούσα έναν άνθρωπο που να μου έδειχνε ότι αγαπάει τα παιδιά και όχι ότι ενδιαφέρεται τι λένε κάποιες σειρές σε ένα καταστατικό. Πόσο μάλλον όταν είναι και ασήμαντα πράγματα…

Τέλος κ. Τζόβολε, επειδή ξέρω ότι αφιερώνετε πολλές ώρες, θα ήθελα να σας ρωτήσω μήπως τελικά δεν είναι στραβός ο γιαλός; Μήπως θα πρέπει να αναθεωρήσετε κάποια πράγματα;

Σε κάθε περίπτωση, λάθη κάνουν μόνο όσοι προσπαθούν. Επομένως μήπως θα έπρεπε να… αγαπήσετε περισσότερο αυτά τα μικρά παιδάκια που ασχολούνται με το πινγκ πονγκ; Αυτά τα παιδάκια που κλαίνε, γελάνε και προσπαθούν, είναι αυτά που δίνουν πνοή στο άθλημά μας και αξίζουν περισσότερο σεβασμό.

Καλή συνέχεια και συγγνώμη αν σας κούρασα. Ελπίζω να σας βοήθησα…

 

Με εκτίμηση

Νίκος Λάκατας


ping_om2
pali_om2
ksifaskia_om2
arsi_logo_trans (1)
par_om2
hbf.header-logo-regular
badminton_om2
(rugby)
SPORTSLAND_LOGO_small